تراشکاری قطعات پمپ وکیوم (به‌خصوص رینگ آبی) باید با دقت تلرانسی خیلی کم انجام شود؛ مهم‌ترین نکته حفظ لقی‌های اصلی بین روتور، بدنه و کون/پورت‌پلیت است تا هم گیرپاژ نگیرد و هم خلا نیفتد.

لقی‌ها و تلرانس‌های مهم

• لقی بین ایمپلر و بدنه جلو/پمپ‌کِیس: برای خیلی از پمپ‌های رینگ مایع، حدود ۰٫۰۵ تا ۰٫۱۵ میلی‌متر توصیه شده؛ کمترش خطر تماس مکانیکی و بیشترش افت دبی و خلا را بالا می‌برد.​

• فاصله روتور با کون/پورت‌پلیت باید یکنواخت و کوچک باشد؛ هر زیاد شدن این فاصله مستقیماً باعث نشتی داخلی و افت عملکرد می‌شود، چون قلب کار پمپ همین فاصله‌های تنگ است.

تراش شفت و هم‌محوری

• تاب شفت معمولاً باید بعد از تراش زیر حدود ۰٫۰۵ میلی‌متر (Runout) نگه داشته شود تا روتور در پوسته گیر نکند و لرزش وارد نکند.

• در مونتاژ نهایی، ناهم‌محوری مجاز بین شفت پمپ و موتور برای کوپلینگ استاندارد حدود ±۰٫۰۵ میلی‌متر در هم‌راستایی موازی و زاویه‌ای توصیه شده است، وگرنه روی بلبرینگ و سیل فشار می‌آورد.

اصول تراشکاری روتور و بدنه

• روتور را فقط تا جایی تراش کنید که لقی با بدنه هنوز در محدوده ۰٫۰۵–۰٫۱۵ میلی‌متر تنظیم‌پذیر باشد؛ زیاد بار برداشتن، خلا را کم می‌کند و مجبور می‌شوید بدنه یا کون را هم اصلاح کنید.

• بعد از تراش، بالانس دینامیکی روتور ضروری است؛ هر عدم تعادل در این فاصله‌های تنگ، هم به سیلندر می‌ساید و هم خلا را ناپایدار می‌کند.

روکش و اصلاح سطوح خورده

• در صورت خوردگی یا گودافتادگی روی روتور یا پوسته، به‌جای تعویض کامل، می‌توان از ماشین‌کاری + پوشش‌های مقاوم به سایش/خوردگی (thermal spray و پوشش‌های پولیمری مخصوص) استفاده کرد و سپس به اندازه اصلی تراش داد.

• این روش برای پوسته و کون/پورت‌پلیت که لقی‌شان حساس است کاربردی است و عمر کاری را بالا می‌برد، به شرط آن‌که بعد از روکش، دوباره لقی‌های ۰٫۱ میلی‌متری کالیبره شوند.

اگر بفرمایید دقیقاً کدام قطعه و چه برندی (مثلاً روتور SIHI سایز X یا شفت ) را می‌خواهید تراش کنید، می‌توان پیشنهاد لقی هدف، حداکثر عمق براده و ترتیب تراش/سنگ‌زنی را عددی‌تر برای همان قطعه تنظیم کرد.