ساختار ایمپلر (پروانه) در پمپ وکیوم آبی کلیدی‌ترین جزء متحرک است که با پره‌های شعاعی ثابت و نصب خارج از مرکز در پوسته، حلقه مایع را ایجاد می‌کند. این طراحی بدون تماس مستقیم پره‌ها با بدنه، جابجایی مثبت حجم را فراهم کرده و وکیوم را تولید می‌نماید.

طراحی و عملکرد

ایمپلر معمولاً از چدن، برنز یا استیل ساخته شده و دارای هاب مرکزی (توپی) و پره‌های متعدد (۸-۱۲ عدد) است که با نیروی گریز از مرکز، آب را به دیواره پوسته فشرده و فضاهای هلالی متغیر حجم ایجاد می‌کند. در نقطه تماس پایین با حلقه آب، حجم سلول‌ها افزایش یافته و گاز مکش می‌شود؛ در سمت مقابل، حجم کاهش یافته و تخلیه رخ می‌دهد. لقی دقیق (۰.۵-۱ میلی‌متر) بین پره‌ها و حلقه مایع، از سایش جلوگیری کرده و کارایی را حفظ می‌کند.

جنس و خرابی‌ها

جنس ایمپلر بر اساس خورندگی انتخاب می‌شود: برنز برای آب شور، استیل ۳۱۶ برای اسیدها و چدن برای سیالات معمولی. خرابی‌های رایج شامل کاویتاسیون (به دلیل دمای بالای آب)، سایش پره‌ها از ذرات معلق یا عدم تعادل دینامیکی است که با نگهداری منظم (چک لقی و بالانس) قابل پیشگیری است. مدل‌های دو مرحله‌ای ایمپلرهای متوالی برای وکیوم عمیق‌تر (تا ۳۰ میلی‌بار) دارند.